Geplaatst door: Via Lusanne, begeleiding bij verandering te Bloemendaal.

Het is zo belangrijk dat je werk doet dat past bij wie je bent, want anders tast het niet alleen je werkplezier aan maar ook je zelfvertrouwen. Dit bleek weer eens in het gesprek dat ik had met Marianne.

Marianne heeft een leidinggevende functie. Van het hoger management krijgt ze de laatste jaren regelmatig te horen dat er anders moet worden gewerkt en dat haar team het werk met minder middelen moet uitvoeren. Ze vindt het erg moeilijk om dit aan haar medewerkers te ‘verkopen’ want ze staat er zelf helemaal niet achter. Ze wordt er ongelukkig van, want het geeft haar het gevoel dat ze het niet kan terwijl ze het naar haar idee wel zou moeten kunnen. Haar collega leidinggevende kan het toch ook?

Marianne is iemand die als kwaliteit heeft dat ze luistert naar mensen. Ze is gevoelig en sociaal en zoekt graag harmonie en zal niet snel nee zeggen of een conflict aangaan. Haar valkuil is dat ze te ver meebeweegt met anderen, haar uitdaging is om haar grenzen aan te geven. Ze weet dit al langer en heeft er in haar persoonlijke leven geen last meer van, maar ze heeft nog niet echt een manier gevonden om dit in haar werksituatie toe te passen. In zekere zin zit ze dubbel in een lastige positie. Ten eerste omdat het al niet haar sterkste punt is om anderen te overtuigen van haar gelijk en ten tweede moet ze nu een standpunt verdedigen waar ze niet achter staat. Dit kan nooit werken.

Als je langdurig werk doet dat niet bij je past en waarin je dingen moet doen waar je niet achter kan staan maar waartoe je jezelf dwingt om maar te voldoen aan verwachtingen, krijg je een innerlijk conflict. Het gevoel (nee, dit wil ik niet) en het denken (ah joh, kop op, je kan het best, even volhouden) komen niet overeen. Deze situatie kan heel veel energie kosten en je zelfvertrouwen ernstig ondermijnen.

Jarenlang heeft Marianne zo meebewogen op haar werk en geprobeerd door te voeren wat haar van bovenaf werd opgelegd. Op een gegeven moment lukte het niet meer, ze kon er niet langer mee doorgaan. Ze is hierover een gesprek aangegaan met haar manager en in overleg met hem is besloten dat ze de verantwoordelijkheid voor doorvoeren van organisatorische veranderingen overdraagt aan haar collega leidinggevende en van deze collega neemt zij een aantal projecten en taken over die zij graag doet en goed kan. Sindsdien is er een last van haar afgevallen. Ze heeft weer energie en gaat fluitend naar haar werk. Haar huidige taken passen prima bij haar.

Ze is erg blij dat ze de moed heeft gehad om met haar manager te praten en zich uit te spreken. Het heeft weliswaar lang geduurd voordat ze de stap durfde te zetten, maar ze voelde ineens zo duidelijk dat ze zo niet verder kon en dat hielp haar hierbij. In eerste instantie had ze het idee gefaald te hebben, maar naar mijn idee mag ze trots zijn op zichzelf. Ze heeft eindelijk haar grens aangegeven. Ze heeft voor zichzelf gekozen, na zo lang te hebben geprobeerd te doen wat niet past bij haar persoonlijkheid, werkvoorkeur en integriteit. Het bijzondere is dat ze sindsdien ervaart dat er nieuwe deuren voor haar opengaan en er dingen op haar pad komen die ze interessant vindt en die haar helpen op de nieuw ingeslagen weg.

Voor Marianne is duidelijk geworden dat ze graag met mensen werkt. En zolang ze maar iets doet waar ze zelf blij van wordt, dan is het goed. Dan worden andere mensen ook blij, dat heeft ze vaak ervaren in eerdere banen en in haar nevenactiviteiten. En als ze op haar eigen manier met mensen werkt, toont ze een natuurlijk leiderschap; dan kan ze mensen enthousiasmeren en meekrijgen. Moeiteloos neemt ze dan de leiding en in een flow komt er een mooi resultaat tot stand.

Is dat geen mooi inzicht? Als je werk doet waar je zelf blij van wordt, worden anderen ook blij. Dan sta je in je kracht, ben je vol zelfvertrouwen en gaan de dingen als vanzelf.

Lusanne Hogeweg

www.vialusanne.nl