Geplaatst door: Alcoholconsulent.nl, Alcohol te Hoogland.

Coaches presenteren zich publiekelijk door het beschrijven van hun levenservaringen. Uitgangspunten van die ervaringen worden ingezet als vakcompetentie. Waarom besteden zij zoveel aandacht aan het presenteren van hun persoonlijke ervaringsdeskundigheid?

Ervaringsdeskundigen zijn gewone mensen die deskundig over hun ervaringen kunnen meepraten. Coaches geven de indruk die competenties te willen transformeren in hun functie als “ervaringsdeskundig coach”. Zo geëtiketteerd creëren zij voor zichzelf een nieuw en exclusief bestaansrecht. Presenteren zich als zodanig in het domein van de client. Is dit een nieuwe vorm, ervaringen te verbinden aan het vak coachen? Of zijn er andere motieven? Het is in ieder geval een uniek fenomeen. Discussie is er over de kwaliteiten van coaches in het professionaliseringsproces van ons vak. Niets mis mee of toch?

Kwaliteiten gevormd in het verleden en het ontdekkingsproces daarin worden zo in eigen beheer geïncorporeerd. Zo wordt een socialisatieproces functioneel in de beroepspraktijk gepositioneerd. Men weet zich ondersteund door arbeidsmarktperspectieven: “50% profileert zich onder de button Wie ben ik als “ervaringsdeskundige”. Of worden competenties van coaches zo uitgeruild in een krappe markt? Ik geef het je te doen. Maar of het er toe doet?

Laten we wel zijn, ik ben coach. Na verdere studie en training beschik ik over de vereiste kwalificaties en legitimering voor ’t vak en mijn thema. Mijn extra’s zijn eerder gevormd door het loskomen en geraken; herijken van mijn waarden en normen; nieuwe keuzes; cognities en vooral om een nieuw perspectief te creëren. Mijn eigen proces is dan ook geen inzet maar een extra kwaliteit. Is dit proces niet de kern van een ieder die levenslessen opdoet? Wijsheid getuigt ervan dit in te zien, te herkennen als uniek en waardevol.

Levenservaringen worden zo levenswijsheid met een uniek individueel competitief profiel. Levenswijsheid zijn persoonlijkheidskenmerken die zich niet laten transformeren tot een vak ‘competentie’. Het zou o.a. betekenen dat we straks honderdduizenden mensen hebben die zich coach noemen. Levenswijsheid is een bijkomstigheid en biedt geen garantie dat je een adequate coach wordt. Daar is meer voor nodig.

Levenswijsheid gestoeld op ervaringskennis biedt cliënten wel wat extra’s. Het vraagstuk omvat dus morele en ethische kanten. Kansen zijn er enkel en alleen na studie en training in een thema of vakinhoudelijke specialisatie. Zo ontdoe jij je van de mythes en het exclusieve etiket van persoonlijke ervaringen.

Professionaliteit legitimeer ik vanuit mijn vakinhoudelijke kennis, gericht op mijn vakinhoudelijke specialisaties. Waarin mijn levenservaring mij als coach ondersteunt als “dass gewisse extra”.

Pim Bekker

www.alcoholconsulent.nl